ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Με υπογραφή...

«Καμικάζε  -  Θείος Άνεμος»

Η αποστολή τους, συνοδευόταν από ολόκληρη Ιεροτελεστία. Κατ` αρχάς ένα γράμμα προς τους οικείους  ---  υπήρξαν πάρα πολλοί παντρεμένοι πιλότοι  --- ένα φλυτζάνι σάκε, δίπλα στο αεροσκάφος – και η κορδέλα/λωρίδα ΧΑΣΑΜΑΚΙ, που φορούσαν στο κεφάλι.

Στις 06: 00 το ξημέρωμα της 21ης Οκτωβρίου 1944, οι μονάδες του Αμερικανικού Στόλου, μαζί με Μονάδες του Αυστραλιανού ναυτικού -- που ετοιμάζονταν να πλήξουν θέσεις των Ιαπώνων -- βρίσκονταν ανοιχτά του κόλπου του Λέιτε, στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Φιλιππίνων.

Ξαφνικά οι παρατηρητές, εντόπισαν εχθρικά αεροσκάφη --  κατά βάση βομβαρδιστικά  -- να κατευθύνονται προς τα πλοία. Τα  αντιαεροπορικά άρχισαν να βάλουν κατά του εχθρού….ενώ  από αεροπλανοφόρα, που βρίσκονταν σε απόσταση ασφαλείας -  απογειώνονταν μαχητικά.

Να σημειωθεί πως από την προηγούμενη χρονιά, η μάχη του Ειρηνικού, είχε αρχίσει να γέρνει, προς τα Αμερικανική όπλα….με τους Ιάπωνες να χάνουν την μία κτήση τους, μετά την άλλη!

Το διμελές πλήρωμα ενός ΚΙ 51  --  θα προχωρούσε σε μια κίνηση που θα περνούσε στην ιστορία του πολέμου(μων)  --  με την λέξη ΚΑΜΙΚΑΖΕ(Ι).

Προφανώς και με τη σύμφωνη γνώμη του πληρώματος του αεροσκάφους – το οποίο  είχε μόλις μία βόμβα των 200 κιλών  --  ξεκίνησε  μια απότομη πορεία(πτήση),  προς τα πλοία του Αμερικανικού και του Αυστραλιανού  Στόλου.

Τα πληρώματα των αντιαεροπορικών  από κάποια πλοία, κατάλαβαν πως κάτι κακό θα συνέβαινε  -- και άρχισαν να στρέφουν τα πυρά τους προς το συγκεκριμένο αεροσκάφος. Μάταια όμως, η ταχύτητα και η πορεία του,  δεν επέτρεπαν συνθήκες τέτοιες, για ασφαλή χτυπήματα ώστε να καταρριφθεί!

Το πλήρωμα είχε βάλει το στόχαστρό του το Καταδρομικό του Αυστραλιανού Ναυτικού, HMAS AYSTRALIA  -- το οποίο και αποτελούσε την Ναυαρχίδα των Αυστραλών, υπό την Διοίκηση του  Αρχιπλοιάρχου Τζον Κόλλις.

Δευτερόλεπτα κράτησε η πτήση του Ιαπωνικού αεροσκάφους – πριν αυτό προσκρούσει στη πλώρη του Καταδρομικού. Η βόμβα του, παραδόξως δεν εξερράγη, αλλά τα καύσιμά που μετάφερε και τα συντρίμμια του, προκάλεσαν τεράστιο κακό! 30 μέλη του πληρώματος, μεταξύ αυτών ο Κόλλινς, όπως και ο Κυβερνήτης του σκάφους, Πλοίαρχος Ντεσενώ  σκοτώθηκαν  ---  και ακόμη 64 τραυματίστηκαν, πολλοί σοβαρά -- ενώ οι ζημιές ήταν απίστευτα μεγάλες.

Το πλοίο τέθηκε εκτός μάχης για 4 μήνες – και όταν επέστρεψε, δέχτηκε άλλες 5 φορές παρόμοιες επιθέσεις, με τεράστιες συνέπειες.

Ήταν η πρώτη βεβαιωμένη περίπτωση επίθεση ΚΑΜΙΚΑΖΕ -  σε πλοίο πολεμικού ναυτικού τη περίοδο του Β` Παγκοσμίου Πολέμου.

ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ

Να σημειωθεί πως τον Ιούνιο του `44, κατά τη διάρκεια Αμερικανικής αεροπορικής επίθεσης στις Μαριάνες  -  το διμελές πλήρωμα, ενός ιαπωνικού μαχητικού αναχαίτισης, ενημέρωσε πως είχε ξεμείνει από σφαίρες για τα πυροβόλα του. «Αυθόρμητα» το πλήρωμα προχώρησε σε μια κίνηση σοκ!

Από τον ασύρματο, πληροφόρησαν τους συναδέρφους τους, πως θα έριχναν το αεροσκάφος τους, πάνω σε Αμερικανικό βομβαρδιστικό…..ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ, διαλύοντάς το.

Κι όμως, Έλληνας ήταν ο πρωτεργάτης μιας παρόμοιας κίνησης. Στις 2-11-1940, ο Μαρίνος Μητραλέξης, πιλότος της ΕΒΑ, απογειώθηκε μαζί με ακόμη 8 συναδέρφους του, για να αναχαιτίσουν τα 27 Ιταλικά βομβαρδιστικά που είχαν θέσει ως  στόχο την Θεσσαλονίκη. Τα Ελληνικά αεροσκάφη επιτέθηκαν στα Ιταλικά καταρρίπτοντας 2, ένα εκ τον οποίων από πυρά του αεροσκάφους του Μητραλέξη. Ο νεαρός ιπτάμενος επιτέθηκε και σε δεύτερο το οποίο ήταν θέμα χρόνου να καταρριφθεί καθώς «του είχε πάρει την ουρά». Όμως ξαφνικά, τα  πυρομαχικά  του τελείωσαν και τότε, πλησίασε την ουρά του ιταλικού «ροκανίζοντάς την» με την έλικά του. Το Ιταλικό αεροσκάφος έκανε αναγκαστική προσγείωση….όπως και ο Μητραλέξης, ο οποίος με το πιστόλι στο χέρι, συνέλαβε τους Ιταλούς συναδέρφους του.

Για την ιστορία, ο Μ. σκοτώθηκε το 1948, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης στο Αιγαίο, μαζί με τους συναδέρφους του (Ι), Πολίτη και Γαλανάκο.

ΘΕΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ – «τότε και τώρα»

Το 1274 και το 1281, οι Μογγολικές δυνάμεις του Κουμπλάϊ Χαν, με +100.000 άνδρες και 3,500 πλοιάρια, αποφάσισαν να επιτεθούν στην γειτονική Ιαπωνία (απόβαση). Και στις δύο όμως προσπάθειες, αυτό δεν είχε αποτέλεσμα, καθώς εξαιτίας τυφώνων, οι Μογγολικές Αρμάδες διαλύθηκαν. Οι Ιάπωνες ονόμασαν αυτές τις θύελλες, ΚΑΜΙΚΑΖΕ(τυφώνας) – ΘΕΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ, αποδίδοντάς της στην εύνοια του Θεού Σίντο – Σιντοϊσμός. 

Ο όρος αυτός επανεμφανίστηκε κατά τη διάρκεια του Β` Παγκοσμίου Πολέμου, στο Μέτωπο του Ειρηνικού. Αρχικά ήταν η «κατάρριψη» Αμερικανικού βομβαρδιστικού τον Ιούνιο του `44, που έτυχε διθυραμβικών σχολίων στις Ε.Δ της Ιαπωνίας. Ο Πλοίαρχος Γίο, συνειδητοποιόντας πως η χώρα του δεν θα άντεχε για πολύ, απέναντι στην Αμερικανική αντεπίθεση, πρότεινε τη δημιουργία ΜΟΝΑΔΩΝ ΚΑΜΙΚΑΖΕ – εθελοντών πιλότων, που «θα τα έριχναν» πάνω στα πλοία του εχθρού, προκαλώντας τεράστια ζημιά, σε μέσα προσωπικό, μέσα, εξοπλισμό….μα κυρίως στο ηθικό!

Η ιδέα ακούστηκε «κάπως» στα αυτιά Επιτελών  --  αλλά όταν «τα έβαλαν κάτω», κατάλαβαν πως τα οφέλη μπορούσαν να είναι καταλυτικά.

Έτσι δημιουργήθηκαν οι πρώτες Μοίρες ΚΑΜΙΚΑΖΕ, με βάση την Μανίλα, Φθινόπωρο του `44 ή του έτους 2604, βάση του παραδοσιακού Ιαπωνικού ημερολογίου.

Στις 15-10-44 οι Ιάπωνες εντοπίζουν ανοιχτά των Φιλιππίνων, τεράστια Αμερικανική Αρμάδα. Ο Υποναύαρχος Αρίμα, διατάζει να απογειωθούν κατά κύματα τα αεροπλάνα από τα αεροπλανοφόρα του – καθώς και όσα έδρευαν σε αεροδρόμια στα νησιά του συμπλέγματος.

Μεταξύ αυτών που πέταξαν ήταν και ο ίδιος ο Αρίμα. Βλέποντας πως τα εχθρικά αντιαεροπορικά, ήταν αδύνατο να τα διαπεράσουν τα αεροσκάφη του, πέταξε πολύ πιο ψηλά και μέσα σε σύννεφα --  σε βαθμό που δεν ήταν εύκολο  να πληγεί! Ξαφνικά οι πιλότοι τον είδαν να ξεκινά μια βύθιση με απόλυτη ταχύτητα και να προσκρούει στο κατάστρωμα του αεροπλανοφόρου ΦΡΑΝΓΚΛΙΝΟΣ, με αποτέλεσμα πολλά θύματα και ζημιές που το έθεσαν ΕΚΤΟΣ….για πολλές εβδομάδες. ΄

Ο ΚΥΒΟΣ ΕΙΧΕ ΡΙΦΘΕΙ! Στο Τόκιο η εκτιμήσεις για το μέλλον της «Ιαπωνικής κτήσης» των Φιλιππίνων, δεν ήταν ευοίωνο! Ο Ναύαρχος Ονίσι, διατάσσει την άμεση συγκρότηση μονάδων ΚΑΜΙΚΑΖΕ. Ο χρόνος πίεζε καθώς τα εχθρικά πλοία, Αμερικανών, Αυστραλών και Βρετανών, είχαν ζώσει το νησιωτικό σύμπλεγμα.

Κατά δεκάδες Ιάπωνες πιλότοι, θα ενταχθούν στις μονάδες αυτές. Ξέροντας πως επρόκειτο για πράξεις θυσίας και τιμής προς την πατρίδα και τον Αυτοκράτορα.

Η αποστολή τους, συνοδευόταν από ολόκληρη Ιεροτελεστία. Κατ` αρχάς ένα γράμμα προς τους οικείους  ---  υπήρξαν πάρα πολλοί παντρεμένοι πιλότοι  --- ένα φλυτζάνι σάκε, δίπλα στο αεροσκάφος – και η κορδέλα/λωρίδα ΧΑΣΑΜΑΚΙ, που φορούσαν στο κεφάλι.

Στο κόκπιτ, είχαν μαζί τους ένα σπαθί σαμουράι και οι παντρεμένοι κάποιο παιδικό παιχνίδι.

Μια προσευχή και επιβίβαση για την τελευταία πτήση, με την ελπίδα πως θα προκαλούσαν μεγάλο κακό στον εχθρό!

«ΝΟΥΜΕΡΑ  ΣΟΚ»

Δυστυχώς μεταξύ αυτών που συμμετείχαν στις μονάδες ΚΑΜΙΚΑΖΕ, ήταν και πολλοί πιλότοι από τις πιο νέες γενιές, η αποκαλούμενη και αφρόκρεμα του Όπλου των Ιπταμένων.

Εκτιμάται πως από τον Οκτώβριο του 1944, έως και τον Αύγουστο του `45, όταν η χώρα συνθηκολόγησε  -- οι «οργανωμένες αποστολές» ΚΑΜΙΚΑΖΕ, ξεπέρασαν τις 3000! Σε αυτές συμμετείχαν από 3 – 3800 πιλότοι «αυτοκτονίας». Υπήρξαν όμως μερικές ακόμη αντίστοιχες αποστολές, όχι οργανωμένες --  αλλά περισσότερο στη βάση της δράσης σε τοπικό επίπεδο, με παρόμοια όμως χαρακτηριστικά και δεδομένα!

Από τις επιθέσεις τους, βυθίστηκαν ή τέθηκαν εκτός μάχης, 40-48 πλοία επιφανείας και περισσότερα από 150, βοηθητικά, αποβατικά ή πλοία υποστήριξης.

Σε 370 υπολογίζονται τα πλοία που υπέστησαν μικρές ή μεγάλες ζημιές, με τα ανάλογα αποτελέσματα για τη συνέχιση της δράσης τους.

Οι εχθρικές απώλειες ξεπέρασαν τους 6,500 νεκρούς – ενώ οι τραυματίες τους 10,000!

Υπολογίζεται πως μόλις το 18-20% των επιθέσεων ΚΑΜΙΚΑΖΕ ήταν επιτυχής, καθώς τα 4 στα 5 αεροσκάφη, καταρρίπτονταν.

Περισσότερες από τις μισές αποστολές αυτοκτονίας – οργανωμένες – σημειώθηκαν στο διάστημα Απριλίου – Ιουνίου του `45, στην Μάχη της Οκινάουα.

Οι τεράστιες απώλειες που υπέστησαν -  σε έμψυχο και άψυχο υλικό  - -  ανάγκασαν τους Μεριανούς Επιτελείς, να μην προχωρήσουν σε απόβαση στην Ιαπωνία, καθώς αυτό θα τους στοίχιζε απώλειες (νεκρούς), άνω του 1,000,000  -- κάτι που οδήγησε στην απόφαση να «χτυπήσουν» με τις ατομικές βόμβες. Σημειωτέο πως η αρχή έγινε στη Χιροσίμα, ακολούθως στο Ναγκασάκι ….κι όλα έδειχναν πως ο επόμενος στόχος θα ήταν το Τόκιο – φαινόταν και στο χάρτη…..ενώ σε αυτό συντελούσε και η προπαγάνδα.  Με μία διαφορά όμως; ΤΡΙΤΗ ΒΟΜΑ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΗ ΔΙΆΘΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ!!