ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Με υπογραφή...

Τους ρίξανε στη θάλασσα...

Οι Μυκονιάτες με επικεφαλής την «Αρχόντισσα Μαντώ» στις 11/10/1822 πέτυχαν να σώσουν το νησί τους, πετώντας κυριολεκτικά στη θάλασσα τουρκική δύναμη απόβασης και Αλγερινούς πειρατές.

Η Μύκονος, με το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, μπήκε αμέσως στον Αγώνα, θέτοντας στη διάθεση του Στόλου 4 πλήρως εξοπλισμένα πλοία, υπό την καθοδήγηση του Πλοιάρχου Σουρμελή.

Τα πλοία εντάχθηκαν στις Μοίρες των Σπετσιωτών και των Υδραίων… ενώ αργότερα το ίδιο συνέβη και με πλοία που διέθεσε για τον Αγώνα η Μαντώ Μαυρογένους.

Στις 11-10-1822, το νησί μπήκε στο στόχαστρο του τουρκικού ναυτικού αλλά και Αλγερινών πειρατών.

ΕΧΘΡΟΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ… ΒΑΡΑΤΕ ΤΙΣ ΚΑΜΠΑΝΕΣ

Το φθινόπωρο του `22, ενάμιση χρόνο μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης, πολλά ελληνικά πλοία γύρισαν στις βάσεις τους, καθώς δεν υπήρχαν χρήματα για μισθούς και άλλα εφόδια -- κάτι που είχε τονίσει προς την Προσωρινή Διοίκηση ο Μιαούλης και άλλοι ηγήτορες του Ναυτικού.

Ο τουρκικός στόλος αναθάρρησε κι άρχισε να κάνει πιο αισθητή την παρουσία του στο Αιγαίο.

Εντελώς ξαφνικά, αρχές Οκτωβρίου του `22, τουρκική Μοίρα και Αλγερινοί πειρατές κινήθηκαν προς το νησί της Μυκόνου.

Νωρίς το ξημέρωμα της 11ης Οκτωβρίου, «οι σκοποί» είδαν τον εχθρό στα ανοιχτά – και σήμαναν συναγερμό. Οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν και να προειδοποιούν τον κόσμο. Οι «μιλημένοι» πιάσανε τα όπλα και πήγαν στα σημεία όπου πιθανότατα θα αποβιβαζόταν ο εχθρός.

Άλλοι πήγαν σε προκαθορισμένα σημεία, ενώ πολεμοφόδια και λοιπός εξοπλισμός «αποκαλύφθηκαν» και τέθηκαν στη διάθεση των μαχητών.

Τα πλοία των Τούρκων και των Αλγερινών προσέγγισαν μέχρι κάποιου σημείου – και στο νερό άρχισαν να πέφτουν βάρκες.

Στην παραλία όπου θα αποβιβάζονταν, έτρεξαν μαχητές του νησιού, μαζί τους και η Μαντώ Μαυρογένους, ξεχωριστή προσωπικότητα του τόπου και γόνος ιστορικής οικογένειας. Η ίδια είχε εφοδιάσει μαχητές με τρομπόνια και σπαθιά, αγορασμένα από την ίδια.

Το πρώτο κύμα αποτελούνταν από περίπου 200 Αλγερινούς πειρατές – που επιχείρησαν να βγουν στην ακτή. Οι αμυνόμενοι αντέδρασαν άμεσα, αποτρέποντας τη δημιουργία τετελεσμένων. Περισσότεροι από 20 σκοτώθηκαν και άλλοι τόσοι τραυματίστηκαν. Οι υπόλοιποι κατάλαβαν πως δεν είχαν πιθανότητες επιτυχίας – παρότι τα τουρκικά πολεμικά κανονιοβολούσαν στόχους στο νησί… χωρίς όμως κάποιο αποτέλεσμα.

Κάποιοι Αλγερινοί, που κατάφεραν να αποβιβαστούν σε πιο απόμακρο σημείο, ήρθαν αντιμέτωποι με οπλισμένους Μυκονιάτες, οι οποίοι ήταν τόσο αποτελεσματικοί, που κυριολεκτικά πέσανε στη θάλασσα για να σωθούν.

Ο «Καπουδάν Πασάς – Τούρκος Ναύαρχος» κατάλαβε πως η απόβαση δεν θα είχε επιτυχία και αποφάσισε να αποχωρήσει – φοβούμενος τυχόν εμφάνιση ελληνικών πλοίων.

Τα τουρκικά και τα αλγερινά πλοία απομακρύνθηκαν… επιχείρησαν μερικές ημέρες αργότερα να ξανακάνουν απόβαση – πάλι όμως χωρίς να τα καταφέρουν.

Έκτοτε και μέχρι το τέλος της Επανάστασης, το νησί ήταν σε συνεχή εγρήγορση – με σκοπό να αποτρέψουν τυχόν νέα εχθρική επίθεση.

Η Μαντώ Μαυρογένους εξόπλισε με δικά της χρήματα 2 πλοία, πήρε έμπειρους ναύτες και προστάτευε το νησί της, όπως και άλλα νησιά στις Κυκλάδες, από τις εχθρικές επιβουλές.

Γενικά η τουρκική και στη συνέχεια η αιγυπτιακή παρουσία στο Αιγαίο -- ήταν στοχευμένη, ενώ η ελληνική απάντηση δεν αργούσε να γίνει αισθητή!

«Η ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ»

Ο Νικόλαος Μαυρογένης ήταν μεγαλέμπορος από την Πάρο, παντρεμένος με τη Ζαχαρή Μπάτη από τη Μύκονο. Ήταν Φιλικός με σημαντική προσφορά στην οργάνωση. Διετέλεσε Δραγουμάνος του ηγεμόνα της Βλαχίας στην Τεργέστη, όπου και γεννήθηκε το 1796 η κόρη του Μαντώ – που έλαβε ξεχωριστή μόρφωση, μιλούσε 5 γλώσσες, ενώ ήταν και πολύ όμορφη. Σημαντικές θέσεις κατείχαν και άλλα μέλη της οικογενείας της, πάντα στην ηγεμονία της Βλαχίας. Πριν την Επανάσταση η νεαρή Μαντώ επέστρεψε στη Μύκονο. Ξεχωριστής σημασίας – που έτυχε και μεγάλης απήχησης – ήταν η Επιστολή της προς τις γυναίκες της Γαλλίας, να σταθούν δίπλα στον αγώνα των Ελλήνων για Ελευθερία.

Έπαιξε σημαντικό ρόλο ώστε να γιγαντωθεί το φιλελληνικό κίνημα στην Ευρώπη.

Γνωστή υπήρξε η θυελλώδης σχέση της με τον Δημήτριο Υψηλάντη. Προς το τέλος της Επανάστασης, ήρθε σε άγρια κόντρα με τον Κωλέττη – ο οποίος την κυνήγησε άγρια. Ο Καποδίστριας της απένειμε τιμητικά βαθμό Αντιστράτηγου και ανάλογη σύνταξη. Άλλωστε είχε κυριολεκτικά ξοδέψει όλη της την περιουσία για την Επανάσταση.

ΥΓ -- Αρχικά εξόπλισε 2 πλοία με έμπειρα πληρώματα, αναλαμβάνοντας να προστατέψει τις Κυκλάδες. Αργότερα, δημιούργησε στόλο 6 πλοίων και Πεζικό δύναμης 16 Λόχων των 50 ανδρών.

Πούλησε τα κοσμήματά της και όλη της την προίκα για να «αποκτήσει» στρατιωτικές και ναυτικές δυνάμεις για τον Αγώνα.

Με δικά της χρήματα περιέθαλψε 2.000 ανθρώπους από την πρώτη Πολιορκία του Μεσολογγίου. «Δυνάμεις της» πολέμησαν στο Μεσολόγγι, στην Εύβοια, στη Φθιώτιδα, στα Δερβενάκια, στη Βοιωτία, στο Πήλιο.

Η ΜΑΝΤΩ ΜΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟ 1840 ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 44 ΕΤΩΝ.