Celebrity
Ο Λάκης Λαζόπουλος για την επίσκεψη της Μαρινέλλας μετά τον θάνατο της συζύγου του: "Ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει στην κόρη μου"
Ο Λάκης Λαζόπουλος μίλησε τηλεφωνικά στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» και αναφέρθηκε στον θάνατο της καλής του φίλης, Μαρινέλλας. Ο γνωστός καλλιτέχνης αποκάλυψε μάλιστα πως η Μαρινέλλα τον επισκέφτηκε στο σπίτι του και έμεινε για ώρες μιλώντας με την κόρη του, μετά τον θάνατο της συζύγου του, Τασούλας τον Αύγουστο του 2019.
«Ένα βράδυ ήρθε και έμεινε πολλές ώρες. Ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει στην κόρη μου. Και καταλάβαινε και εγώ πως ήμουν, γιατί με έβλεπε, μιλούσαμε κάποιες στιγμές και μου λέει “θα έρθω στο σπίτι, μου λέει θέλω να έρθω στο σπίτι να μιλήσουμε”.
Και αυτά τα λόγια που είπε και σε εμένα και κυρίως στην κόρη μου ήτανε σαν να μπήκε μια μάνα στο σπίτι να βάλει μια τάξη λίγο, γιατί μετά τον θάνατο και την απώλεια τα πράγματα χάνουν λίγο την αίσθηση. Αυτή συνέδεσε το ορατό με το αόρατο που λέω. Δηλαδή ήτανε τρομερά τα λόγια της, δεν χρειάζεται να τα μεταφέρω και δεν το έκανα ποτέ, δεν το κάνω.
Απλώς ήθελα να τονίσω ότι η Μαρινέλλα εκτός από απίστευτη φωνή, εξαιρετική ερμηνεύτρια, ταπεινός άνθρωπος, αισιόδοξος, ήταν και μια πολύ ωραία λαϊκή γυναίκα που ήξερε το ένα και ένα κάνουν δύο. Η Μαρινέλλα κουβαλούσε την κίνηση αυτή της γυναίκας που ξέρω εγώ από τα χρόνια τα παλιά, που άνοιγε το πορτοφόλι της, για να βγάλει τα χρήματα αυτά που χρειάζονται να δώσει για το παιδί της. Δηλαδή πάντα είχα μια αίσθηση ότι είχε απόλυτη συναίσθηση του τι χρήματα έχει το πορτοφόλι της μέσα. Ήξερε τις ανάγκες της, τις ανάγκες των άλλων. Ήταν σαν στο πορτοφόλι αυτό ήξερε να βάζει όλους τους προϋπολογισμούς των σπιτιών, πως να το πω έτσι.
Την έκανε τόσο μοναδική το ότι ήξερε πολύ καλά μέσα της τι δύναμη είχε και ήξερε ότι αυτό το βήμα πρέπει να το κάνει. Αυτός που έχει το μυϊκό σύστημα μπορεί να ξέρει ότι το σώμα του μπορεί να ξεπεράσει πηδώντας τα τρία μέτρα. Έτσι κι ένας άνθρωπος που έχει ψυχικά τη δύναμη μέσα της, ξέρει ότι μπορεί να κάνει αυτή την κίνηση, την θέλει, την απαιτεί το σώμα της και η ψυχή της τής λέει προχώρα. Αλλά το ταλέντο που έχει, που είχε, της δίνει την δύναμη αυτή να το κάνει.
Και πάντα οι άνθρωποι που έχουν ένα ταλέντο, να το πω έτσι, μια φωτεινότητα απ' τον ουρανό. Η Μαρινέλλα είχε κεντρική σύνδεση.
Γιατί κι αυτό που έγινε στο τέλος της στο Ηρώδειο, γιατί εκεί είναι το τέλος της. Τώρα είναι ο τελευταίος ασπασμός. Δηλαδή η Μαρινέλλα έδωσε χρόνο στα παιδιά της να την εξυπηρετήσουν. Γιατί δεν είχε το χρόνο όλο αυτό ίσως να τους δώσει τη δυνατότητα να κάνουν τα πράγματα που θα ήθελαν για αυτή.
Έχω την εντύπωση ότι η Μαρινέλλα τα τακτοποίησε έτσι, γιατί ήθελε να δώσει τον απόλυτο χρόνο στην οικογένειά της να την έχει αυτή. Να είναι ενάμιση χρόνο εκεί και να ασχολούνται και να της δίνουν αυτό που μπορούν. Νομίζω ότι καταλάβαινε, ένιωθε, δεν χρειαζόταν να μιλήσει γιατί αυτή αν μιλούσε έπρεπε και να τραγουδήσει. Δεν υπήρχε η φωνή της.
Δηλαδή, εγώ της είχα πει ότι η Τασούλα της άρεσε το τραγούδι "Σταλιά, σταλιά". Και το βράδυ εκείνο εκεί, τελειώνοντας, έξω στην πόρτα, με πιάνει στο αυτί και μου είπε όλο το τραγούδι ακαπέλα. Και κάθε φορά που βρισκόμαστε, φεύγοντας, μου έλεγε "Σταλιά, σταλιά". Μου έδινε δύο λέξεις, ώστε να μην ξεχάσει ποτέ τι της είπα, τι ήταν αυτό που ήταν για μένα σημαντικό. Δεν νομίζω ότι όποιον αγαπούσε η Μαρινέλλα θα μπορούσε ποτέ να φύγει από κοντά της.
Και τα χέρια της ήταν τόσο δυνατά. Πραγματικά ο τρόπος που σε ακουμπούσε και σε χάιδευε όταν σε αγαπούσε ήταν τρομερός. Είχε δύναμη στα χέρια της, παντού. Νομίζω ότι η φωνή της διαπερνούσε όλο της το σώμα, όλο τους το είναι. Δεν ξέρω, δηλαδή δεν έχω δει φωνή να χρωματίζει έναν άνθρωπο από πάνω μέχρι κάτω. Δηλαδή της έδινε άλλο φως, σε οποιαδήποτε στιγμή. Και την έχω ζήσει πολλές φορές, όχι σαν τους φίλους της. Και την γνώρισα και την αγάπησα ακόμα περισσότερο από ανθρώπους που ήταν δίπλα της. Ακόμα περισσότερο. Γιατί μου έλεγαν και άλλες ιστορίες. Και συμπλήρωνα την εικόνα που είχα πάντα για την Μαρινέλλα σαν θαυμαστής. Που σιγά-σιγά γίναμε φίλοι.
Διαβάστε επίσης: Μαρινέλλα: Πότε και πού θα γίνει η κηδεία της - Η ανακοίνωση της οικογένειας
Η Μαρινέλλα είναι ένα σπάνιο κρύσταλλο. Και θέλω να μείνει στην ιστορία σαν ένα σπάνιο κρύσταλλο. Δεν πρέπει να σιγήσει, γιατί φωνές σαν τη Μαρινέλλα δεν σιγούνε. Όταν μία φωνή, οποιαδήποτε στιγμή που την ακούσεις, μπορεί να σε σηκώσει από τον καναπέ, να χορέψεις, είναι εκεί, παρούσα. Εγώ θέλω να πω ότι η Μαρινέλλα είναι ένα μοναδικό πλάσμα τρομερής δύναμης.
Θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα. Τελευταία σκηνή που έχω είναι που είμαστε πάλι στο Ηρώδειο, πριν καιρό. Και κλείνουν τα φώτα και θέλει να φύγουμε γρήγορα, για να ανέβει το ταξί να έρθει να την πάρει. Και φεύγουμε τρέχοντας, καθώς κλείνουν τα φώτα. Και γλιστράει στην έξοδο εκεί, έχει ένα σκαλάκι και πέφτει κάτω. Ακόμα θυμάμαι, τα μάτια της με κοιτάνε καθώς είναι κάτω. Και το βλέμμα της έκανε τέτοια κίνηση που πραγματικά δεν χτύπησε το κεφάλι της πίσω. Σηκώθηκε με τρομερούς πόνους, γιατί σας λέω έπεσε κάτω. Κάτω. Στο Ηρώδειο. Στα μάρμαρα.
Και σηκώθηκε και λόγω του ότι έφυγε ο κόσμος. Ό,τι έγινε και στην περίπτωση του ασθενοφόρου που δεν μπορούσε να ανέβει, γιατί είχε φύγει ο κόσμος. Και περίμενα το ταξί και ήρθανε τα παιδιά από μέσα να τη βοηθήσουν, να της πούνε. Έλεγε “Δεν μου συμβαίνει τίποτα”. Με ηρεμία καθόταν και ήξερα ότι πόναγε το σώμα της όλο. Όπως δεν έβγαλε μία φωνή, μία λέξη. Καθόταν και περίμενε μισή ώρα να μην δώσει κανένα δικαίωμα να της πούνε ότι αυτό και εκείνο και έπαθες κάτι και έπεσες. Και μόλις μπήκε και την άφησα, την έβαλα μέσα στο αυτοκίνητο για να κατέβει, έβγαλε μια τέτοια κραυγή που την κράτησε μισή ώρα.
Δηλαδή, αυτή η δύναμή της, η ψυχική, είναι αυτή που την έκανε να σηκωθεί από την καρέκλα, την έκανε να φορέσει το παντελόνι, την έκανε να προχωρήσει, την έκανε να επαναστατήσει. Ήταν επαναστατική, επαναστατικός άνθρωπος, αλλά με λόγο. Πώς να το πω, δηλαδή με λόγο ψυχής. Λοιπόν, την αγαπάμε και την αγαπάει όλος ο κόσμος πάρα πολύ. Νομίζω ότι της αξίζει, της αξίζει, της αξίζει, της αξίζει» είπε ο Λάκης Λαζόπουλος.
Πηγή εξωτερικής φωτογραφίας: papadakispress/Γιάννης Νταριλας
